Op dinsdag 16 mei gingen we voor 2 dagen naar Sapa. Dit is een bergdorpje in het Noorden van Vietnam. We moesten hiervoor de nachttrein nemen wat een hele ervaring was... We vertrokken om 21.00 uur 's avonds en kwamen om 06.00 uur 's morgens aan. In de nachttrein lagen we in cabines met 2 stapelbedden. Het was dus afwachten met wie we de cabine moesten delen... Dit bleek een Vietnamees stelletje te zijn wat niet alleen was gekomen. Ze hadden een aantal piepschuim dozen bij zich waar allerlei etenswaren (ja ook vis!) inzaten. Deze werden fijn onder mijn (Jordi) bed gestald. Dit was nog niet het ergste... Bij het slapengaan kroop de man boven mij, bij zijn vrouw in bed en waar Melissa uitzicht op had mogen jullie zelf invullen! De bedden zijn overigens op maat gemaakt voor de locale bevolking, dus we moesten opgevouwen slapen. Het voordeel is wel dat je geen tijd verliest omdat je 's morgens fijn op je nieuwe bestemming bent. In Sapa aangekomen werden we opgehaald door een gids die in een van de 6 stammen woont die er in deze bergen leven. Met haar hebben we in een groep van 7 (Canadezen en Engelsen) door een adembenemend berglandschap getrokken. (zie foto's) We trokken midden door de rijstvelden waar de plaatselijke bevolking bezig was met het klaarmaken van deze velden. Zoals jullie op de foto's kunnen zien bewerken ze het land nog allemaal op een zeer primitieve manier onder het motto vroeg geleerd is oud gedaan. Want baby's van nog geen jaar oud worden gewoon op de rug gebonden tijdens de werkdag. De gids (Pam) vertelde ons alles wat we maar wilden weten over de verschillende stammen, mythes, geloof, tradies, etc... Onderweg werden we bijgestaan door oude vrouwtjes met als doel ons na de tocht iets van hun zelfgemaakte spullen te verkopen. Deze spraken overigens goed Engels, alleen van het woord "No" hebben ze nog nooit gehoord!! 's Avonds zijn we met de groep na een fantastische maaltijd (helaas zonder curry) en een héél gezellige avond blijven slapen bij onze gids thuis in de bergen. De volgende morgen hebben we onze trektocht door de bergen vervolgd waarna we tegen de avond weer terug zijn gereisd naar Hanoi. Na een dag in Hanoi te zijn gebleven en heerlijke tapas te hebben gegeten zijn we direct naar onze 2 daagse trip naar Halong Bay vertrokken. Deze 4 uur durende busreis was een ware actiefilm. Zoals Melis al had beschreven zijn ze de theorie bij het rijbewijs vergeten... We hebben talloze keren ons hart vastgehouden wanneer de chauffeur weer aan een inhaalmanouevre begon. Daarnaast zijn de wegen zo slecht dat het meer op Parijs-Dakar leek dan op Hanoi-Halong Bay. Maar goed we hebben het overleefd! In Halong Bay aangekomen zijn we op de boot gestapt samen met andere backpackers. (Ieren, Denen, een Noor, Canadezen, een Aussie en een Amerikaan) De boottocht was fantastisch!!! De boot slalomde tussen de duizenden verschillende rotsachtige eilandjes (foto's) die als bergen uit de zee rezen. We hadden gelukkig volle zon wat de boottocht alleen maar mooier maakte. Halong Bay staat niet voor niets op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Na de hele middag tussen de verschillende gebergtes te hebben gevaren en een grot te hebben bezocht stond er weer een overheerlijke maaltijd op ons te wachten. Na de maaltijd was het tijd voor een welverdiende duik in de zee (tussen de kwallen) waarna we een adembenemende zonsondergang hebben gezien. De horizon was werkelijk één groot kleurenschouwspel. De avond die daarop volgde kwamen de Canadian op het "geweldige" idee om karaoke te zingen. Gelukkig werkte het karaokeset niet... Maar al snel daarna werd het idee geopperd dat iedereen een lied moest zingen (met behulp van Ipod) uit eigen land. Dit wilde we wel. (tenslotte waren we toch al 5 bier verder ;-)) Aangezien we alleen met sportevenementen Nederlanders zijn hebben we natuurlijk een nummer in het Limburgs gezongen. Na enige uitleg van de tekst (want dat is de beste die er is) hebben we Blieve loepe van Rowwen Hèze gezongen! Een groot applaus viel ons ten deel. Verdere boekingen hebben we maar afgeslagen... Er volgde wederom een onrustige nacht, er zaten nl ratten op onze boot. En natuurlijk zaten ze precies tussen ons plafond en het dek van de boot. Maar goed... dit is backpacken hebben ze me verteld.. . De volgende dag zijn we weer richting Hanoi vertrokken waarna we die dag direct de nachttrein naar Danang (Centraal-Vietnam) hebben genomen. De rit in de nachttrein zou volgens de Vietnamezen 11 uur duren. Maar deze duurde in totaal 16 uur. Redelijk slopend kunnen we jullie vertellen. Zeker wanneer we daarna nog een uur in de volle zon richting Hoi An moesten verder reizen. In Hoi An aangekomen hebben we direct een hostel gepakt een douche genomen en hebben we de omgeving verkend. In de avond is Hoi An werkelijk fantastisch! Het hele stadje is helemaal verlicht met lampionnen.  De volgende dag hebben we een fiets gepakt (bedoel geleend) en zijn we tussen de riviertjes en rijstvelden naar het strand gefietst.  Op aanraden van twee onderweg tegen gekomen Nederlanders zijn we 's avonds gaan eten bij mr. Kim.  Mr. Kim heeft een restaurant met speciale Vietnamese gerechten. Na ons eerst het gastenboek onder de neus te hebben geduwd werden we getrakteerd op een heerlijke maaltijd. De vismaaltijd bestond uit een voorgerecht met een verrassende combinatie van soep met witte rozen van garnaal. Het hoofdgerecht was een scampischotel met verse groente, een soort kroepoek en baby haai!! Het smaakte bijzonder lekker en het personeel was fantastisch maar het kon niet tippen aan de keuken en het personeel van verKoch! (denk aan die laatste 10% jongens! ;-)) De dag erna (lees donderdag 24 mei) hebben we de 9 uur durende dagtrein van Danang naar Nah Trang genomen. De duur van het reizen begint te wennen maar het eten in de trein is werkelijk verschrikkelijk!! Gisteravond zijn we in Nah Trang aangekomen. Nah Trang staat bekend om zijn prachtige strand. Hier verblijven we een aantal dagen waarna we ons meer Zuidwaarts richting Dalat begeven. Daar zullen we weer meer tussen de mensen in de bergen gaan leven. Dit was t weer tot dusver.. Gelukkig is het bij jullie ook beter weer geworden. Ik zou zeggen, vergeet niet genoeg te drinken tijdens het werken in deze hitte! Dat vergeten wij ook niet als we aan het strand liggen...